n w    w w w w

 Email
Ppor. Kazimierz Piechowiak ps. ,,Judym" - bohaterski lekarz i oficer

K._PiechowiakPpor. Kazimierz Piechowiak ps. „Judym”

1906 – 1942

Bohaterski lekarz i oficer

Szef służby sanitarnej Obwodu

Brzeziny-Koluszki

        Związku Walki Zbrojnej – Armii Krajowej

Dzieciństwo

W dniu 3 marca 1906 roku w miejscowości Wola Skorzęcin niemiecki urzędnik stanu cywilnego – Kleinert zapisał w akcie urodzenia nr 16, iż stawił się tego dnia przed nim Antoni Piechowiak, kołodziej, zamieszkały w miejscowości Kędzierzyn (koło Gniezna), wyznania religijnego katolickiego, który oświadczył, iż w dniu 25 lutego 1906 roku, z jego żony Antoniny z domu Kabat, również wyznania katolickiego, zamieszkałej u niego w Kędzierzynie, o godzinie drugiej po południu w jego mieszkaniu urodził się chłopiec oraz że to dziecko otrzymało imię Kazimierz. Akt urodzenia podpisali: ojciec dziecka – Antoni Piechowiak oraz urzędnik stanu cywilnego – Kleinert. Dokument został sporządzony w języku niemieckim, w związku z tym imiona rodziców i dziecka figurują w nim w formie: Anton, Antonia i Casimir.
Więcej…
 

Historia Budziszewic


Dzieje wsi Budziszewice, dawniej miasta, które istniało przeszło 300 lat potwierdzają zapisy w aktach urzędowych. Sama nazwa Budziszewice wywodzi się od słowiańskiego imienia Budzisz lub Budzisław. W heraldyce spotykamy szlachtę pieczętującą się herbem Budzisz, który przedstawiał dzwon w tarczy. Wskazuje to, iż nazwa ta dawniej była często używana.  Pierwsza wzmianka o Budziszewicach pochodzi z 24 VIII 1295 roku, kiedy to Bolesław II aktem w Sochaczewie nadał Wawrzyńcowi, kasztelanowi bialskiemu, wsie Popień pod Jeżowem oraz Mielęcin koło Sochaczewa z prawem polowania w dobrach budziszewickich. W XIV wieku właścicielem tych dóbr był Dzierżek, czyli Deresław KOPACZ z Dmosina, który aktem wydanym w dniu 11 V 1358 roku w Rawie Mazowieckiej dla sołtysa wsi Budziszewice, Przecława GŁOWY, założył miasto, zaś jego mianował wójtem.  Uposażył go trzema majętnościami wraz z zabudową we wsi Budziszewice, Regny i Rękawiec, a nowemu miastu nadał prawa   i przywileje. Miasto słabo się rozwijało i dopiero w dniu 9 II 1407 roku aktem w Dmosinie ówczesny właściciel, tenże Deresław KOPACZ, dla lepszego ożywienia i rozwoju nadał mu prawo chełmińskie oraz inne przywileje i wolności. W dniu 5 VI 1441 roku Ziemowit V, książę mazowiecki, aktem wydanym w Rawie Mazowieckiej potwierdził miastu erekcję, prawo chełmińskie oraz wszystkie przywileje i wolności. Z czasem miasto przeszło   z rąk prywatnych w posiadanie dzierżawne. W 1464 roku król Kazimierz JAGIELLOŃCZYK oddał w dzierżawę Wojciechowi z Sadkowic, sędziemu rawskiemu, miasto Budziszewice wraz z okolicznymi wioskami: Mierzno, Redzeń, Regny, Rewica, Zalesie, i z łanem w Węgrzynowicach. Na sejmie  w Piotrkowie Trybunalskim dnia 25 II 1493 roku  król Jan OLBRACHT potwierdził miastu erekcję i prawo chełmińskie, a w rok później nadał miasto i przyległe wsie Wincentynie z Ujazdu. W późniejszych latach Budziszewice były starostwem niegrodnym i komorą celną na granicy województwa rawskiego. 

Więcej…
 
<< pierwsza < poprzednia 1 2 następna > ostatnia >>

Strona 2 z 2